قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩۱/٥/۱

فیض اله پیری:استان ما در مطبوعات شبیه همان سخن عامیانه‌ای است که از درون خود را کشته‌ایم و از بیرون دیگران را. اگر در استانی مثل کردستان 10 خبرنگار حرفه‌ای مشغول کار بودند، بی‌گمان وضعیت توسعه در کردستان در جایی نبود که امروز در آن هستیم. اما در کردستان 108 نفر خبرنگار و فعال مطبوعاتی داریم! الله اکبر!! البته آمار شناور است. مثل قیمت بنزین کارتی و آزاد! روز خبرنگار و مناسبتهای انتفاعی فراوان؛ و روز خطر اندک اند.

آنانکه مرغ سربریده عزا و عروسی‌اند، کم‌اند! آنانکه چوپی به دست روز خبرنگار و ناف دوز »بود و نبود« رسانه‌اند در این روز، فراوان‌اند؛ یعنی روزنامه‌نگاران حرفه‌ای فعال کم‌اند ولی به حکم ارشاد آمارشان بالا می رود! لوح تقدیر می‌گیرند، سکه می‌گیرند، کف زن پیدا می‌کنند که به افتخارشان می‌زند، در شان شغلشان می‌خوانند، معتقدند که قلم به دست میدان‌اند، تزریق شخصیت می‌شوند و مثل شخصیت داستان فیلم »مارمولک« خودشان کم کم باورشان می‌شود که بله؛ وقتی دیگران می‌گویند، خودمان چرا مهر تایید نزنیم؟! »هیکل به این بزرگی! قلم به این خوشنویسی!«. بعد، متولی، آمار به تهران می‌فرستد که باری ما در روز خبرنگار چنین و چنان کردیم. هنرمند بود که می‌خواند و خبرنگار ساخته بودیم که سالن پر شود. خبرنگاران هم طرح مشکل کردند و پرسیدند که »چرا یک من برنج و دو کیلو روغن به فلانی دادی به ما ندادی؟« شکر خدا آنهایی که نباید باشند، هم نبودند! همه چیز گل و بلبل است!

برای خالی نبودن عریضه طبق سنت سالهای گذشته چند نفری محدود هم که واقعا خبرنگار و سینه سوز این حرفه‌ اند و غیر از آن شغلی ندارند،  و البته جبر احتیاج آنان را  به جمع این سالهای روز خبرنگار می کشاند ، همسان و هم اندازه همان شبه خبرنگاری که به الفبای کار آشنا نیست - و در فهرست خبرنگاران ارشاد قرار می‌گیرد تا عددی به عملکرد و آمار اضافه کند و هدیه ریاست جمهوری بگیرد- تجلیل می‌شوند که این از هر دردی برای خون خوردگان قلم دردناک‌تر و بلکه توهین آمیزتر است. مثلا فلان به اصطلاح خبرنگار که توانسته از دیوار کوتاه مطبوعات - بلکه از بی‌در و پیکری آن- ورود پیدا کند، با همان کسی که روزنامه‌نگاری عشق اوست، دریک جایگاه قرار می‌گیرند!

آری؛ اینچنین است برادر! این است رنجی که ما از مطبوعات و روز خبرنگار می‌بریم. اطمینان مستدل حاصل است که این داستان تحقیرآمیز در روز خبرنگار در کردستان امسال تکرار خواهد شد، چون اراده‌ای غیر از این نیست، مگر به واسطه نکوهش همگانی رفتار متولیان آیین روز خبرنگار؛ مبادا روز شادی ما روز سرباز کردن زخمهایمان باشد.

17 مرداد روز خبرنگار در پیش است؛ تاریخ به هیچ کس رحم ندارد و آن گونه که هست، می‌نمایند؛ از جمله عملکرد برگزارکنندگان روز خبرنگار

شماره 693 هفته نامه سیروان- 31 تیرماه 91

 

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :