قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩۱/٥/۳

 فیض اله پیری:وقتی اندیشه نوشتن یادداشتی به یاد آزاد پرنیان دوست روزنامه نگار من در سرپل زهاب و به ذهنم آمد، هم از شادمانی شکفتم و هم حسرت روزهایی که آزاد باید می داشت و نداشت، در من زنده شد. چه زیباست حتی اگر در چند کلمه یاد او را پاس داشت و چه تلخ که فکر کنی اگر بیمارستان جدیت بیشتری به خرج می داد، شاید او بود..، افسوس اما!

یک سال از مرگ آن آزاده عاشق پیشه و روزنامه نگار اندیشه ورز گذشت و شگفتا که هنوز باورمان نشده که آزاد پرنیان در کنار ما نیست. یک سال از پرکشیدنش به  آسمانهای دور دست گذشت؛ به همین زودی، اما او همین نزدیکیهاست. در میان درد دو دریغ و ناباوری همه مردمانی که دوستش داشتند، چهره در نقاب خاک کشید و از دیده ها – نه از دلها- رفت، اما تاثیر کارها و الگوی شیفتگی به کارش و دلسوزی برای جامعه ای که در آن می زیست، با ماست. او رفت و  نه تنها یادآوری خاطراتش برای دوستان و نزدیکانش، حسرت ها را بیشتر می کند، بلکه جامعه ای بزرگتر از مرگ چنین روزنامه نگار بی ادعا دچار خسران و زیان فراوان شدند.

جوامعی که سنگهای اولیه توسعه و پیشرفت را پیشتر از ما بنها نهادند، اکنون به شکلی آکادمیک و جدی تر به پرورش روزنامه نگاران روی آورده اند و برای رشد روزنامه نگاری  برنامه ریزی می کنند و روزنامه نگاران و شغلشان را ستایش می کنند. در شرایطی که این پدیده دنیای شهر تازه به جهان سنت ما پای نهاده و هنوز در میان ما غریبه می نمود،روزنامه نگارانی خود ساخته که توسعه با طعم مطبوعات را نیمه تمام چشیده و دست کم تعریف آن را شنیده بودند، دربرخی  شهرها تولد یافتند و تنها با انگیزه و علاقه به پیشرفت شهرشان راهی  جدید پیش گرفتند و طرحی نو برای توسعه در انداختند. آزاد از جمله این روزنامه نگاران آزاد پرنیان بود شیدای شغلش بود و شوری صادقانه به سر داشت. به خود مطمئن و به کارش معتمد بود که راهی که انتخاب کرده، به سرمنزل و مقصود فرمول جدید توسعه خواهد رسید. این گو نه بود که به گواه تاریخ در این راه از هیچ کوششی دریغ نکرد و سخت ترین شرایط  را پذیرا شد تا بلکه برگه زرین دیگری به هویت روزنامه نگاری دیارش اضافه کند. اگرچه اجل امانش را نداد تا به اهداف بزرگتر برسد، اما این جوان در مدت کوتاه عمر روزنامه نگاری خود، تاثیر خود را گذاشت و الگویی شد برای جوانانی که در سایه فعالیتهای قلم به دستانی چون او به حرفه روزنامه نگاری علاقه پیدا کردند و بعضا به کارش رشک مقدس می ورزیدند.

آنانی که به الفبای توسعه آشنایی دارند، منکر نمی شوند که مطبوعات در شکل گیری زندگی جدید شهری  در زادگاه و محیط پیرامون آزاد، نفشی اساسی، بلکه نقش محوری داشته و دارند و روزنامه نگارانی چون آزاد بازیگران اصلی این عرصه بودند. مرگ او نه تنها خانواده اش، بلکه جامعه ای را داغدار کرد.

چه خوب است در ستایش نقش پرنیان و به صفت نمک شناسی و قدردانی از جایگاه و نقش ، میدان، خیابان و یا اماکن عمومی به نام او نامگذاری شود و سالانه به یاد او آیین های ویژه برگزار شود. یادش گرامی.                             

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :