قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩۱/٥/٧

فیض اله پیری: 200 هزار تومان ضمیمه این خام نامه که قرار بود در قالب نامه‌ای به مرجع مرتبط مطبوعاتی ارسال شود،‌ به احترام و درخواست برخی دوستان مطبوعاتی منتفی شد و نتیجه ‌آن یادداشت حاضر است که در آستان سالگرد داستان دنباله‌دار هدایای ریاست جمهوری به خبرنگاران- که عده ای هنوز آن را بعد از یک سال دریافت نکرده اند- پرداختن به آن بی ارتباط و خالی از لطف نیست.
عدد هدایایی ریاست جمهور به خبرنگاران آنقدر کوچک است که سخن گفتن از آن شاید بزرگ کردن مسئله باشد و معمولا خیلی‌ها از گرفتن آن سرباز می‌زنند؛ چون آن را نشان تکریم این صنف نمی‌دانند. اما وقتی با همین عنوان به جایگاه صنفی‌ات خدشه وارد شد و در قالب آرای کارشناسی انواع خوراک به خورد مطبوعات کردستان داده می‌شود، خوب است سرآشپز را آگاه کنی که به ‌آشپزخانه سربزند که آنجا چه می‌گذرد!
ماجرا از این قرار است معاونت مطبوعاتی وزیر ارشاد سال گذشته در سفر به کردستان عنوان کرد که هدایای ریاست جمهوری مخصوص »خبرنگاران« است. حتما خوانندگان مهر تایید می‌زنند که در چنین شرایطی باید از پرداخت آن به مدیر مسئول و رییس خبرگزاری و کارمند ارشاد و استانداری و شهرداری و ... امتناع کرد. اما در کردستان این اتفاق افتاد! ‌چون در آشپزخانه چنین خوراک کارشناسی تهیه شده است.
طبق اعلام، متاهلین خبرنگار 400 هزار تومان و بخت برگشته‌های مجرد 300 هزار تومان در قالب هدایای ریاست جمهوری دریافت می‌کنند. مشخص است که این هدایا آش دهن سوزی نیست .اما آنچه که در آشپزخانه بر سر آن می‌آید و پیاز داغی که روی آن صورت می‌گیرد، باعث می‌شود که برخی خبرنگاران از نزدیک شدن به آن هم اکراه و امتناع ورزند.
 اما چه باید گفت وقتی واژه»احتیاج« به میان آید؟ آدم گرسنه را گویند که سنگ را هم می‌خورد!
باری، براساس برآیند آرای پخته شده، ارشاد به این نتیجه رسید که کسانی می‌توانند شکم خود را برای چند روزی از هدایای ریاست جمهوری سیر کنند که در سایت ویژه »سمان« ثبت‌نام کنند و مشخص کنند هویتشان کیست؟ نام همسرشان چیست؟! از کجا آمده‌اند؟سوء پیشینه‌ات چطور است؟ مذهبشان چیست؟!و ... ! جای شکرش باقی است در صفحات متعدد فرمهایی که باید توسط خبرنگار در این سایت پر شود، شماره کفش خبرنگار و غذای روزانه‌ای که می‌خورد را نپرسیده‌اند!
فهم عمومی این است که ارشادیان به دنبال شناسایی خبرنگاران و فعالان مطبوعاتی هستند که برهمین اساس،‌و بعد از عبور از این فیلتر هدیه ریاست جمهور و امتیازاتی از این دست - اگر بود- به آنها داده شود.
ثبت‌نام در این سایت به همان اندازه که برای روزنامه‌نگاران و مطبوعاتی‌های دردمند، تحقیرآلود و مذمت آور است، به ذائقه نوآمدگان و فرصت طلبان مطبوعات شیرین ودلچسب است. براین اساس افراد زیادی هستند که می‌توانند از دیوار کوتاه مطبوعات بالا بروند و در این سایت ثبت‌نام کنند. چنین است که کارمند و بازاری در کردستان توانست با ثبت‌نام در سامانه »سمان« علاوه بر خوراک روزانه خود، آشپزخانه مطبوعات را نیز مزه کند که انصافا بر ایشان هضم کننده و گواراست!
خبرنگاران واقعی هم که به واسطه پیچیدگی و شبه بازجویی سایت سمان از ثبت‌نام در آن سرباز زده‌اند- هرچند شغلی غیر از روزنامه‌نگاری نداشته باشند - شامل دریافت هدایای ریاست جمهوری نمی شوند. در چنین شرایطی ممکن است مدیرکلی انتقادپذیر در ارشاد - چون کردستان - هم پیدا شود که و قتی می‌بیند افرادی »الیورتویست« وار بیرون آشپزخانه گرسنه مانده‌اند، از سر صدقه- و نه شایستگی - دستور دهد از جایی به هر کدام از بازمانده‌ها 200 هزار تومان پرداخت شود. این تصمیم هر چند صادقانه باشد، با تشر تحقیرآلود به مطبوعات کردستان همراه است و چنین رفتاری، خبرنگاران واقعی را به سمت تقویت ارتباط با ارشاد و دوختن نگاه امیدوارانه به تصمیمات این اداره سوق نمی‌دهد.
متولیان می‌دانند که چنین رفتاری در حق مطبوعات عادلانه و روا نیست. آیا ارشادیان مطبوعاتی‌ها و روزنامه‌نگاران واقعی را تاکنون نشناخته‌اند؟ با این حال اگر از طریق سایت »سمان« تازه به دنبال شناسایی خبرنگار و روزنامه‌‌نگاراند و تاکنون آنها را نشناخته‌اند، درد مضاعف است و باید بیشتر نگران بود و البته تاسف خورد به حال آرای پخته شده در پخت و پز خانه کارشناسی آباد مطبوعات!
آنچه تحریر شد صرفا جهت اطلاع عامه مردم است که تصویری دیگر از شغل و زندگی ما دارند و فکر می‌کنند شغل ما احتمالا سر و شاخی برای خود دارد وگرنه آقایان خود می‌دانند چه خوراکی پخته‌اند ودر آشپزخانه چه می‌گذرد!

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :