قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩۱/٩/٢٥

فیض اله پیری: 1-هفته گذشته در همین ستون در شبه نقدی درخصوص ناکارآمدی و نمایندگان کردستان در بازی فراکسیونی در مجلس سخن به میان آمد. به فاصله کوتاهی و با رویداد حادثه آتش سوزی در مدرسه شین آباد پیرانشهر به رفتار جمعی نمایندگان احساس نیاز شد که با وزنه‌ای سنگینتر با این رویداد برخورد کنند، اما چون فراکسیونی در میان نبود، رفتار احساسی آنها نیز کارساز نشد (دست کم تا لحظه نوشتن این یادداشت) و تنها به یمن همصدایی دلسوختگان مکتب انسانیت با سوختگان مکتب شین آباد، آتش اعتراض به عدم استعفای وزیر همگانی شد. البته وقتی «سیران»، سفر ابدی کرد، نفسهای او، اکسیژنی بود که شعله آتش را بیشتر و همدردی انسانهای آزاده را فزونی بخشید واخگر دردآلود آن، دامن دردمندان را گرفت و دامنه درد را گسترش داد.
یادمان باشد این هم آوایی و اعتراض تا جایی که به برنامه اهدای بخاری توسط دانشجویان عدالت خواه به وزیر پیش رفت، از هنر نمایندگان نبوده است؛ بلکه باید گفت همه مجلسیان به ویژه نمایندگان کردستان درچند دوره اخیر مقصراند و باید در مقابل تاریخ و مردم پاسخگو باشند که وضعیت مدارس و هزاران درد دیگر را دیده، اما ندیده و نادیده گرفته‌اند و یا اگر هم ادعای پیگیری داشته‌اند، نتیجه‌اش همان است که امروز می‌بینیم. از این رو گزارشهای به ظاهر مردمی آنها فقط به کار کاغذ سیاه کردن می‌آید. مشخصا تعدادی از این نمایندگان در برخی ادوار چنان به خود مشغول بودند که نمایندگی مردم فقط نامی بود که یدک می‌کشیدند و مردم جایگاهی در ذهن آنها نداشتند.
2- اما متهم اصلی حادثه شین آباد ازنظر افکار عمومی وزارت آموزش و پرورش است، چه اینکه «بخاری ارج» و «معلم» و از این واژه‌های دهن پرکن، مقصر معرفی شوند و دردناک‌تر اینکه بگویند دانش آموزان برای ما سرود خواندند و یا کلاس درس برای دانش آموزان در بیمارستان دایر شده است. یک اشتباه اگر هزار بار توجیه شود، می‌شود هزار و یک اشتباه، حتی اگر آقای وزیر نوش‌دارو را بعد از مرگ سهراب به بازار آورد و از هوشمندسازی مدارس سخن گوید.
قلم هم سرگردان و حیران از این رفتارهاست و آدمی تاسف می‌خورد که مدیریت آموزش و پرورش کشور دست کسی است که هنوز درک نکرده و یا نمی‌خواهد درک کند که استعفایش، اجبار اخلاقی است برای کاهش آلام حادثه دیدگان و سوختگان و دلسوختگان تراژدی شین آباد و هر لذتی ناشی از باقی ماندن در قدرت در مقابل درد شین آباد، تلخ‌تر از هر تلخی است.
نحوه عذرخواهی آقای وزیر درواقع به سخره گرفتن ناظران و داغ دیدگان بود؛ او گفت: « ازامروز تا قیامت بابت هر اتفاقی که در وزارت آموزش و پرورش افتاده عذرخواهی می‌کنم».در سراسر مدارس ایران به دانش آموزان می‌آموزند که «ادب آداب دارد» اما معلم معلمان خود ظاهرا آن را درک نکرده است.
بچه [...] را اگر از مادرش جدا کنی، درد می‌کشد، تا بن استخوان. دستگاه تحت مدیریت حاجی بابایی انسان را از انسان جدا کرده، آن هم از نوع کودک از والدین و به شکل سوختن....!!! اینکه چرا لذت ماندن در قدرت به مدت 6 ماه دیگر به آقای وزیر اجازه درک این درد را نمی‌دهد که استعفایش آلام را تسکین می‌بخشد، در عجبم و در شک می‌مانم..! آیا نمی‌شنود این همه صدا را که می‌گوید: اخوی، برادر، حاجی، بابا، استعفا.... استعفا!

ستون شماره 11 چراغ نفتی- شماره 714 هفته نامه سیروان 25 آذر ماه 1391

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :