قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩٢/۱٢/٢٢

فیض اله پیری: همایش ملی بررسی آثار مترجمان کرد ایرانی گرچه از عنوان تا نحوه اجرا و خاتمه آن با انتقاداتی از سوی برخی فعالان فرهنگی مواجه شد، اما در نوع خود بجا بود و بجاست از چنین برنامه هایی حمایت شود. برنامه ای که ایده آن در دولت اصولگرا شکل گرفت و با حمایت دولت اعتدال شکوفا شد و به ثمر نشست؛ شاید نشانی نانوشته برای همکاری مشترک دوطیف فکری در کردستان. 
اقدام دیرهنگام اما در خور تامل برای تجلیل از این دو مترجم کرد، باید از این زاویه ستوده شود که مقدمه ای باشد برای کنگره های جداگانه و بازنشر اندیشه و بازشناسی خدمات آنها به تاریخ کردستان و ایران، چرا که "ترجمه" تنها بعدی از شخصیت این دو چهره نامی کرد است و ضرورت دارد ابعاد دیگر شخصیت آنها برای نسل جوان معرفی و شکافته شود؛ از جمله ابراهیم یونسی که سرنوشت تراژیک سیاسی و اجرایی و البته تالیفات ماندگار او در حوزه کردستان شناسی و نسخه پیچی عادلانه او برای اتحاد ایرانیان و معرفی فرهنگ و تاریخ کردستان نیاز به واکاوی و معرفی بیشتر دارد. 
این همایش البته فضایی فراهم کرد تا دیگر بار هنرمندان و هنردوستان بعد از دوره ای ریاضت دورهم جمع شوند و پیام آغاز فضای نشاط آلود فرهنگی به جامعه کردستان بفرستند.
گرچه اصلاح طلبان و بیشتر اصولگرایان کارنامه قابل قبولی در تکریم این دوچهره ی نامدار کرد ندارند و دل برخی هنرمندان هنوز از برخی بی مهریهای دولتی نسبت به خود از درد سرشار است، اما همین ناز ناتمام و نیم خیز فرهنگی دولت را باید حمایت کرد تا بلکه فصلی نو در فضای فرهنگی کردستان گشوده شود.
با این حال، همایش از نقد بی نیاز نیست و خرده گیری اهالی فرهنگ نسبت به آن را نباید فراموش کرد. پایین بودن سطح برخی مقالات (به باور منتقدان)، ترکیب هیات علمی، دعوت نشدن برخی فعالان فرهنگی مرتبط، ارائه مقالات در فضای نامناسب، حذف برنامه سخنرانی دکتر جلالی زاده مواردی است که باید افکار عمومی را نسبت به آن قانع کرد؛ چنانکه آمار مقالات رسیده به این همایش نیز نیاز به روشنگری دارد. برگزارکنندگان همایش، تعداد مقالات رسیده را 286 مورد اعلام کردند و حال آنکه شایع شد که کمتر از 40 مقاله به دبیرخانه همایش رسیده است. پیشنهاد مشخص این است نام نویسندگان و عنوان 286 مقاله رسیده برای اطلاع عمومی منتشر شود تا از هرگونه حاشیه سازی جلوگیری به عمل آید.
ذکر این نکته نیز ضروری است که پیام رییس جمهوری به این همایش، خود نشانی بر جایگاه رفیع این همایش و البته نقش یونسی و قاضی در خدمت به فرهنگ و ادبیات ایرانی دارد. ضروری تر آنکه کسی به رییس جمهوری پیام ببرد که همچنان مطالبه نصب تندیس یکی از آن دو(یونسی) در زادگاهش برزمین مانده است. نباید نصب تندیس آنها فقط به زادگاهشان- مهاباد و بانه- و یا سنندج خلاصه شود. نیز اضافه کند که [سرهنگ وار]دستور به نصب تندیس افسر قلم به دوش و قاضی ترجمه بدهد و حمایت از بازنشر آثار آنها را شخصا پیگیری کند. این رفتار به ذهنیت "سیاست یک بام و دوهوا" خاتمه می دهد. نصب تندیس‌ها از تهران آغاز شود تا ما و دیگر ایرانیان و اجنبیان مسافر، بیبینم و تعریف کنیم عدالت عصر اعتدال را!

سیروان شماره 774 تاریخ دهم اسفند 1392

 

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :