قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩٢/۱٢/٢٢

فیض اله پیری: برگزاری همایش ادبیات عامه در سنندج با محوریت مرحوم استاد محی الدین حق شناس خالق منظومه "شاره که م سنه"(شهر من سنندج) شاعر فرهنگ نگار و نامگذاری خیابانی به نام وی و البته حضور مهمانانی از داخل و خارج و سخنرانی چهره هایی چون قطب الدین صادقی واسعد اردلان و بزرگان دیگر، نشان از جایگاه والای این شاعر مردمی دارد که طبیعت و تاریخ معاصر و عادات مردمان زادگاهش را به شیوه ای مردم شناسانه و نوستالژیک در قالب شعر ماندگار و سرانجام 23 مهرماه سال جاری برای همیشه این دیار را ترک کرد و دعوت حق را لبیک گفت.
اما حاشیه مهمتر از متن این همایش برای دردمندان هنر، تقاضاهای سخنرانی در دقیقه 90 برای خویش نمایی و خودفرمایی در حمایت از فرهنگ و هنر، بار دیگر داستان تکراری اما تلخ و واقعی مظلومیت هنرمندان و اهالی فرهنگ در این دیار را تکرار کرد.
دو سخنران بخش پایانی این همایش که بخشی از مردم کردستان را در مجلس شورای اسلامی نمایندگی می کنند، موضوعات مهم و سخنرانی حقیقتا جالب توجهی ایراد کردند؛ چنانکه حاضران آنجا، بجا و به موقع نمایندگان خودرا تشویق کردند که این گونه از فرهنگ و ادبیات و نمادهای مردمی آن حمایت می کنند. تاجایی که پیشنهاد اهدای کتاب مرحوم حق شناس به مثابه عیدانه و ضرورت دانشگاهی شدن برخی منابع ادبیات عامه کردی چون اشعار مرحوم حق شناس و همچنین حمایت از تدریس زبان مادری براساس قانون اساسی بسیار با ذائقه مخاطبان همراه بود. البته که حمایت از خادمان هنر، سنتی نیکو و چنین اقدامی پیش از مرگ نیکوتر است. اما نکته اینجاست که این گرامیان تا چند روز پیش از برگزاری مراسم، اطلاعی از موضوع نداشتند و به گفته برخی برگزار کنندگان، نمایندگان تلاش کردند تا به هرصورت ممکن فرصت سخنرانی به انها داده شود.
در حال حاضر هنرمندان زیادی که خدماتی ماندگار به فرهنگ و هنر کردستان در سابقه خویش دارند، در گوشه ای منزوی و بعضا به شام شب محتاج اند! در سرزمین جوشان هنر، جایی که هنرمندان فراوانی داغ به دل دارند، درد بی مهری نمانیدگان و مسئولان بی مسئولیت و ناپاسخگو از هر دردی داغ تر است.
کردستان، هنرمندان نامی و گمنام زیادی دارد که متاسفانه نه جایی مناسب برای زندگی دارند و نه جایی در دل نمایندگان و مسئولان ، اما همین که جمعی در جایی حضور پیدا می کنند در اثر جو ایجاد شده، برخی از این بی هنران سخن از هنر و هنرمند و بی هنر و با هنر و هنر درد و هنرگرد و هنرمرد و ...می کنند!
به نمایندگان و دیگر مسئولان توصیه می شود که هنرمندان را در خفا و به دور از چشم اغیار ملاقات و شرایط آنها را درک کنند، تا مبادا رفتار مشکوک نزد دیگرا ن به تزاحم و جنبه سیاسی و انتخاباتی به خود گیرد و آیندگان از نمایندگان و نامسئولان از مسئولان نامسئول بپرسند و بی هنری آنان را نسبت به هنرمندان را مورد پرسش قرار دهند که آن دم حق شناسان را چه حال افتاد?! شهریان را چه شد؟!

 شماره 755 سیروان، 1392/12/17

http://www.sirwanweekly.com/Default.aspx?page=Complete&cp=3587

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :