قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳٩۳/٩/۸

فیض اله پیریباعبارات و موضوعاتی چون «آشپزخانه»،« تشخیص خانه» و « تمییزخانه» مطبوعات کردستان و «رنجهایی که می بریم» و «بردیم» از آیین های روزخبرنگار، قبلا نوشته ام که در فضای مجازی موجود است. اکنون در این وجیزه، نیت پیگیری و پردازش آن پرداختها نداشته و پی نوشتی ندارم. به پیشنهاد متولیان این تریبون به مناسبت روزخبرنگار چند نکته از باب امر به معروف یادآوری می شود. علاقمندم چند جمله کوتاه راجع به تغییرات یک سال اخیر بیان کنم. با طرح این پرسشها که آیا با روی کار آمدن دولت جدید در یک سال اخیر، اتفاقی در حوزه رسانه در دیارما روی داده است؟ آیا تعداد نشریات منتقد به آمارشان اضافه شده؟ آیا ترویج نقد و شجاعت دادن به جامعه و انتخاب مشاوران از میان ناراضیان براساس فلسفه حکومتی امام علی(ع) برای بیان نقدها در رسانه عملی شده است؟ آیا دولت حاضر است از رسانه ای حمایت کند موفقیت ها را گزارش کند و در عین حال با زبان تلخ و گزنده، معایب و کژی ها را بیان کند؟
من دیدگاهم راجع به رسانه در عصر اعتدال همان است که در روزگار عدالت نوشته ام. صریح تر بگویم دولتیان جدید(در این مدت) و قدیم حوزه رسانه تقریبا در تحلیل، شناخت و معرفی فعالان رسانه تاکنون، یکسان ناتوان بوده اند. برای دولت فعلی و تغییر مشی موجود، فرصت و امید کافی داریم. ادبیات جدید اعتدالیون و رای 72 درصدی مردم به آنها هم تاکنون دردی از رسانه ها دوا نکره است که برای توسعه استان به کارآیند. مواضعشان نشان می دهد که فاقد راهبر و راهبرد رسانه« توسعه محور» اند. نقدی صریح از رسانه ها دیده نمی شود و هیچ پرسش رسمی مطالبه جویانه کردستانی ها تاکنون از دولت در رسانه ها دیده نمی شود. دولت پیروز به حداقل وعده های خود در ایام تبلیغات انتخاباتی عمل نکرده و هیچ رسانه ای نیز امکان طرح مطالبات موعود را نیافته یا درحالت خوشبینانه از سوی رسانه ها به آن نپرداخته نشده است. منتقدان تشکیلاتی هم که در عصر عدالت احمدی منتقد بودند، اکنون با گرفتن پست و مدیریت، در هیچ رسانه ای در خصوص مطالبات محوری مردم کردستان لب به انتقاد نمی گشایند.
رسانه های عصر عدالت و اعتدال هم تفاوتی ماهوی باهم ندارند، چنانکه انتقاد ناپذیری و مدیحه طلبی مسئولان تاکنون(مگر در موارد اندک) وجه مشترک هردو عصر است. بازیگران نیز( غیر از عده ای معدود و محدود خبرنگار) عمدتا همانان اند که باید چندین خیابان دورتر از فرهنگ و ارشاد پیاده روی کنند. عده ای اشتباهی به محیط رسانه ورود کرده اند یا با آلترناتیوسازی ورودشان داده اند! در حالی که انتظار این است که مهاجران نابلد بلاد رسانه، در عصر اعتدال به جغرافیای شغلی خود برگردند و یا برگردانده شوند. «نهضت خبرنگارسازی» هنوز هم بدون هیچ مانعی ادامه دارد. پسرخاله و دختر عمه هرکسی صاحب رسانه شد، می تواند آل و اصحاب و «خیل خانه » و طایفه اش را هم بدون مانعی«خبرنگار» کند! خبرنگار شدن به سختی گرفتن مجوز ساخت و ساز یا دریافت وام چندرغاز از بانک نیست، بلکه به سادگی پهن کردن بساط دست فروشی در گوشه ای از خیابان است. عده ای هم مدرن تر دکانی باز کرده اند و مرشدان ارشادنشین، آنان را نه تنها مانع نیستند، بلکه بعضا این نوع دکانداری را اگر تشویق نکنند، حفظ کرده اند. خلاصه دنیای رسانه ای عجیبی داریم! اووو...غوغایی است با طعم عدالت و اعتدال!
.............................

هفته نامه ئاگرین روژ/23 شهریور 1393/ شماره 15

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :