قصر فرهاد

  

اگر سیروان بخشکد.....!

اگر سیروان بخشکد.....!                
اگر سرودهای زیبایی را سردهی، کسی را خواهی یافت که به آواز‌خوانی‌ات گوش بسپارد، هر چند که در دل بیابان‌ها باشی.» (جبران خلیل جبران)
به دنبال تصاحب کرسی ریاست جمهوری هفتم و هشتم و پارلمان نخست شهر تهران توسط اصلاح‌طلبان، خیز نومحافظه‌کاران اسلامی و اندیشه تسلط دیگر بار آنان بر این مراکز قدرت شکلی جدی به خود گرفت.
سپیده‌دم صبح دولت راستگرایان در پارلمان دوم شهر تهران تحت لوای شعارهای توده‌گرایانه و با تأسی از اندیشه‌هایی که در روزنامه وقت عصر جریان داشت، آغاز شد.آنان سپس با رد صلاحیت‌های گسترده مجلس سرخ را سبز کردند و آنگاه با همین اندیشه شهردار پایتخت را به کرسی ریاست جمهوری نشاندند. بدین ترتیب با یک‌دست شدن قدرت در دستان جناح راست و نئوکانهای اسلامی، الهه الهام بر بام اندیشه آنان نشست و تغییر مدیران از صدر تا آخرین نمادهای قدرت در دستور کار مهرورزان قرار گرفت. این گونه است که نماینده نوین دولت مهرورز و عدالت‌پیشه در کردستان در جلسه معارفه خود، در حالی که خبرنگاران در این جلسه حضور داشتند، غیرمستقیم خواستار آن می‌شود برای شماره جدید ((سیروان ))هوایش را داشته باشند. روز دوم دست‌اندرکاران را به جلسه‌ای دعوت می‌کند و روز سوم تصمیم به حذف جلالی‌زاده از مدیریت سیروان می‌گیرد. اینک سیروان که نام خود را از رودخانه‌ای خروشان به همین نام گرفته و مناطق کردنشین ـ و نیز از راه اینترنت ـ دیگر مخاطبان خود را در 60 کشور جهان سیراب می‌کند{می‌کرد}، توجه هواخواهان عدالت را به عنوان سنگری فتح‌نشده به خود جلب کرده است.
پرتیراژترین و منظم‌ترین نشریه کردی ـ فارسی مناطق کردنشین که امتیاز آن مربوط به سازمان همیاری شهرداری‌های کردستان است، در هفت سال گذشته نقشی اساسی در پیشبرد و نهادینه کردن اندیشه اصلاحی و روشنفکری کردی، تشویق فعالیت‌های دانشجویی و گروهی، تقویت زبان کردی، ایجاد زمینه گفتگوی اندیشه‌ها و تضارب‌آرا و مهم‌تر از همه جذب مشارکت مردم در این منطقه حساس داشته است.
پیروان مجلس هوا‌خواه ژاپن اسلامی و الگوی چینی و دولت مهرورز و عدالت‌جو که اینک تابیدن مهر مهربانی خویش را از خانه خورشید و صبح دولتشان را با حذف اندیشه‌های رقیب و مدیران بومی در کردستان آغاز کرده‌اند در خیال آنند که تصاحب اختیار مؤسسه‌ای به نام «سیروان» ادامه حیات نشریه‌ای را با همین نام، کیفیت و شمارگان را به دنبال خواهد داشت، غافل از آنکه گوشت و خون قلم به دستان مینوی چنین سیروان امروز گشته و تغییر مشی فکری سیروان برای راستگرایان ورجاوند و کارساز نخواهد بود و کمترین دستاورد این تصمیم تقلیل شمارگان این نشریه به اندازه ادارات و اعضای مهرورز دولت عدالت  و پیروان اندک آن در مناطق کردنشین است.
کنون که تئوریسین‌ها و نماینده شهريارمهرورزان در کردستان با اندیشه‌ای عدالت‌خواهانه و مهندسی استراتژیک‌وار خویش به دنبال اجرایی کردن تغییر مدیریت سیروان هستند، خوب است بدانند که حیات این نشریه که به عنوان گرانیکاه مشارکت مردم و حفظ وضعیت سیاسی موجود در مناطق حساس کردنشین، با تصاحب عنوان و تغییر ماهوی در محتوا و استقلال فکری آن میسر نیست. واکنشهای چند روز گذشته به خبر دستور حذف جلالی‌زاده توسط نئوکانهای اسلامی، حکایت از آن دارد که مخاطبان و مردم مناطق کردنشین، سیروان را به خاطر افکار و محتوای آن می‌پذیرند، چه آن هنگام انتشار نشریه‌ای دیگر از سوی مخاطبان این اندیشه و گردانندگان فعلی سیروان، همان جایگاه و پایگاه را در میان مخاطبان داشته باشد.
حاکم کردن زمستان قدرت بر قلم، بهار اندیشه را در دل خود می‌پروراند. کلید انتشار سیروان به سبک و سیاق موجود، تنها در دست تیم مطبوعاتی فعلی است که به آسانی در دست نامحرمان و فاقدان اندیشه مطبوعاتی قرار نخواهد گرفت، سیروان بعد از هفت سال صاحب گره‌های کوری گشته که باز کردن آن توسط هر کس امکان‌پذیر نیست.اگراعضای محفل ومجلس مهرورزان د رآن  خيال هستند که با تصاحب مديريت فعلی سیروان ضربه ای کاری درترويج عدالت  وارد خواهند کرد سخت در اشتباهندو راهشان به تر کستان است .وانگهی اين اقدام  خطرتلافی جويانه و البته احساس گرايانه که ــ‌‌‌‌  باعث فروپاشی مخاطبان سیروان  و گرایش آنها به کانال‌های ماهواره‌ای و سایت‌های اینترنتی خارج از کشور می شود ــ  توسط برخی عقلای قوم تشخیص داده شده، فشار بر فنری است که هر لحظه امکان                             
بازگشت نیروی متقابل به فشارآورنده و معلق‌ کردن او در هوا را دارد.
تمامیت‌خواهان قدرت‌طلب و آنان که حداقل ادبیات انتقادی سیروان امروز را نمی‌پذیرندو امروزآغازگر اين بازی شده اندبايد در انتظار سیلها و  امواج طوفانی تر   والبته در انديشه پاسخ فردا به افکار عمومی و... نیز باشند.
از یاد نباید برد که مردم شیوه روزنامه‌نگاری و اندیشه و محتوای سیروان را می‌خواهند نه صرفاً عنوان و انتشار آن را از سوی هر گروهی. علاقه‌مندان امروز سیروان به دنبال اندیشه خود خواهند رفت، چه در سیروان، چه در تریبونی دیگر. تسلط بر اریکه مدیریت سیروان، پرهزینه و اندیشه ‌مستی کردن در آن فرضی محال است، چون مردم صدای سیروانیان واقعی را در هر جایی باشند، خواهند شنید. تجربه در سیروان نشان می‌دهد که مدیریت سیروان را می‌تواند تصاحب کرد اما اندیشه آن را هرگز.
جبران در جای دیگر می‌گوید: «ای مردم ارفالس! شما می‌توانید آواز دهل را خاموش کنید، می‌توانید سیم‌های چنگ را پاره کنید، اما چه کسی می‌تواند چکاوک را از خواندن باز دارد؟


پيام هاي ديگران ()        link        ۱۳۸٤/۱٢/٩ - فیض اله پیری