قصر فرهاد
صفحات وبلاگ
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: فیض اله پیری - ۱۳۸٥/٩/٢٧

                                    به دنبال تشخص وهویت در موسیقی 

                                                     حسین صفامنشفیض اله پیری                                                             »حسین صفامنش« از پدیده های موسیقی کردی در دهه 70 است که با کاست »خوه یشکه خاسه گه م« به او ج رسیدو شهره آفاق گشت. صدای دلنشین،انعطاف پذیر و جدی به همراه تسلط او بر سبک آوازی و مهارت در ادای کلمات باعث شد که او علی رغم تولدش در محیطی غیر رسمی در عرصه موسیقی،‌درمیان اهالی رسمی فرهنگ و هنر و (به ویژه موسیقی کردی) پایگاهی با هویت یابد به گونه ای که حتی تصویر او بارها در رسانه های محلی کرمانشاه به همراه مصاحبه هایی از وی منتشر شد.
صفامنش اینک با کاست »ئێواره« در عرصه موسیقی حضور دوباره و جدی تر از گذشته یافته است، جایی که باید در انتظار منتقدان بی رحم باشد. این هنرمند گرچه با احیای برخی قطعات کردی و نیز انتخاب اشعار زیبا و دلنشین از شاعران محلی چون»‌اسد چراغی« از همان ابتدا به دنبال تشخص و هویت در موسیقی کردی بود، اما در اثر جدید به شیوه ای حرفه ای تر و منسجم تراین هویت را کاویده ودر پی تکمیل آن رفته است؛ راهی که او باانتخاب مجدد اشعارش از همان جنس و همان شعرا با ترکیبات و محتوای جدید،‌استوارتر از پیش، خود را به اهالی موسیقی معرفی کرده است.
هر چند قطعه »خوه یشکه خاسه گه م« شعر دوم اسد چراغی، شاعر خوش قریحه سرپل زهابی، در »ئیواره« به استواری و محکمی اجرای اول صفامنش (در آثار غیر رسمی اش) نمی رسد، و به عبارتی در آثار غیر رسمی موفق تر از اثر رسمی جدید خود عرض اندام کرده، اما در واقع نمی توان توانایی او را به عنوان خواننده ای موفق در موسیقی کردی انکار کرد؛ خواننده ای که از متن فرهنگ کلهر برخاست، به موکریان (‌مهاباد) رفت و به زبان آن دیار آشنا و بعضا با اجرای برخی کنسرت ها و زندگی در آن دیار عملا در متن آن فرهنگ قرار گرفت. او اخیرا با اجرای یک قطعه موسیقی اورامی در اثر جدید خود نشان داد که می تواند پنجره ای جدید از هنر حنجره اش را در موسیقی این دیار به رخ بکشد.
هر چند اثر جدید صفامنش متاسفانه (‌در برخی قطعات)‌لعاب کاملا پاپ به خود گرفته
و این کار زیبایی ملودی های کردی را از آن گرفته، اما تبحر در اجرای آنها،‌این عیب را از اثر جدید او ستانده و نشان می دهد که این صدای هنرمند است که نوع و تشخص اثر هنری را تعیین می کند. صفامنش دراثر جدید نامی از خود نبرده و خود را به عنوان »میرا« معرفی کرده است. جالب است در »ئیواره« نام 25 نوازنده به چشم می خورد. از جمله چهره های سرشناسی چون»‌خاچیک بابائیان« و »ارسلان کامکار« با او همکاری می کنند.
در برخی قطعات ردپای برخی آثار کهن چون »له کچه خاله و له کچه مامه« اثر »صابر محمد« یا ملودی مشابه این آهنگ احساس می شود،‌اما هنرمند چنان این اثر را تغییر داده و به زیبایی اجرا کرده که اجازه نمی دهد مخاطب به آسانی آن را به ماسبق نسبت دهد.آثار ناهید محمدی، اسد چراغی، وفایی و چند اثر فولکلور اشعار »ئیواره« را تشکیل می دهند. این کاست جدید شامل 9 قطعه ی زیبای کردی به نامهای ئیواره، خه و، پێشواز، هاوار،‌نه وروز، چه وه ری، نجابه ت، گول بازی و ده ردی یار است.
به هر روی صفامنش هر چند در این اثر صدای خود را چون گذشته رها نکرده و یا در آثار قبلی به نسبت اثر رسمی خود، پر انرژی تر ظاهر شده، اما کار جدید و رسمی،‌او را در قالب و چارچوبی محدود قرار داده که گریز و رهایی از آن شاید به سختی ورودش نباشد.

این یادداشت در سیروان ۴۱۳ منتشر شده است

فیض اله پیری
ایمیل: feizollahpiri@gmail.com فیس بوک: facebook.com/feizollahpiri
نویسندگان وبلاگ:
مطالب اخیر:
دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :